Stacja XII, Droga Krzyżowa 
w ramach XXVIII pielgrzymki prezbiterium 
archidiecezji częstochowskiej na Jasną Górę, 25.10.2008 r.

Na Golgocie jesteśmy każdego dnia, kiedy sprawujemy Eucharystię. To nasz drugi, a może nawet pierwszy Dom. Nie dopuść, Ojcze, aby światło tej godziny przygasło w naszych kapłańskich sercach. Choć Twój Syn ma tu już najmniej sił ciała, to jednak właśnie tu dokonuje największe Twoje dzieło. Nie jest ważne ile mam dziś sił, ale ile oddaję na służbę Tobie, Ojcze.  Co mam czynić dziś, jak mam ci służyć, którędy iść, by się nie zagubić i innych dobrze prowadzić?
“Żyjąc prawdziwie w miłości sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową, ku Chrystusowi”. Tymi słowami św. Pawła, szczególnego patrona tego czasu w życiu Kościoła, które dziś słyszymy podczas Mszy św., a zatem tu na Golgocie, przypominasz mi potrzebę życia w prawdzie, w miłości, we wspólnocie posługi, jedności w Chrystusie, w Jego Mistycznym Ciele, a także potrzebę ciągłego duchowego budowania Kościoła. Czym dziś żyje Kościół? Czym ja mam żyć? Mówi się dziś wiele o kryzysie ekonomicznym świata. Ale czyż nie przeżywamy dziś również kryzysu w dziedzinie przyjmowania z wiarą słowa Bożego? W oczekiwaniu na owoce XII Zwyczajnego Synodu Biskupów, którym będzie również Adhortacja Ojca Świętego o Słowie Bożym w życiu i misji Kościoła, uświadamiamy sobie duże zaległości we wprowadzaniu w życie Konstytucji Soborowej o Objawieniu Bożym, która jest na naszych półkach od przeszło czterdziestu lat. “Sobór Święty usilnie i szczególnie upomina wszystkich wiernych, [...] by przez częste czytanie Pisma Świętego nabywali wzniosłego poznania Jezusa Chrystusa” (DV 25). Ile jest znajomości Pisma Świętego, a przez to znajomości Chrystusa w życiu naszym i naszych podopiecznych? Benedykt XVI powiedział ostatnio: “Tylko Słowo Boże jest fundamentem autentycznej rzeczywistości i zmienia nasze pojęcie realizmu: realistą jest ten, kto uznaje rzeczywistość w Słowie Bożym”. Czy dzięki naszemu staraniu rodziny naszej parafii, wspólnoty apostolskie, Żywego Różańca, dziecięce, młodzieżowe, dorosłych i małżeństw, czytają, zgodnie z wolą ks. Arcybiskupa, już od czterech miesięcy przynajmniej raz w miesiącu Listy Apostolskie św. Pawła spotykając się na świętym czytaniu? II Synod Częstochowski uczy, że kapłani w parafiach powinni nie tylko realizować wspólnotę życia, ale i modlitwy. Czy w plebaniach czytamy wspólnie Listy św. Pawła i dzielimy się życiem Słowem Bożym? 
Na Golgocie Jezus został prawie sam. Spraw Ojcze, abyśmy nie patrzyli na innych, lecz na św. Jana, proroka Słowa Wcielonego. To dzięki niemu i najbardziej wytrwałym niewiastom mamy słowa, które Jezus wypowiedział z wysokości krzyża. Oni dzięki wytrwałości je usłyszeli, rozważali i zadbali o wprowadzenie ich w życie Kościoła. Zacznijmy od siebie. Tu na Golgocie, w miejscu najbardziej stosownym do nawrócenia, na nowo postawmy sobie jako dewizę życiową, pierwszą zasadę życia duchowego św. Maksymiliana Marię Kolbego: “Muszę być świętym jak największym”.